Typowy błąd to pranie „na wszelki wypadek” i ustawianie zbyt wysokiej temperatury. Bawełna i syntetyki świetnie się dopiorą w 30–40 stopniach. Wyższa temperatura przydaje się głównie przy ręcznikach, pościeli i bieliźnie. Drugi błąd to przepełnianie bębna — wtedy ubrania się nie wypłukują, a tarcie jest większe. Trzeci: używanie za dużo proszku, który osadza się w włóknach i sztywnieje tkaninę.
Za wysoka temperatura i zbyt mocny wir Pranie w wysokiej temperaturze niszczy delikatne włókna bawełny i sprawia, że tkanina traci naturalną miękkość. Bawełnę i jej mieszanki pierz w 40 stopniach, a rzeczy z domieszką lnu czy satyny w 30. Drugi problem to zbyt wysokie obroty wirowania – 1200 lub więcej mocno zgniata i skręca włókna. Ustaw 800 obrotów, a pościel będzie mniej pomięta i łatwiejsza do rozprostowania.
Pierze wymaga innego traktowania niż wypełnienie syntetyczne. Najczęstszy błąd to potraktowanie kołdry jak zwykłej pościeli: wrzucenie jej do pralki bez przygotowania i suszenie na kaloryferze. Puch pod wpływem wilgoci i ciepła skleja się, traci sprężystość, a z czasem zaczyna nieprzyjemnie pachnieć. Zanim cokolwiek zrobisz, sprawdź metkę i stan poszycia — jeśli tkanina jest przetarta albo ma dziurki, pranie tylko pogorszy sprawę.
Suszenie prania w mieszkaniu zawsze wprowadza do powietrza dodatkową wilgoć – z jednego wsadu Prania odparowuje zwykle kilka litrów wody. Problem zaczyna się wtedy, gdy ta wilgoć nie ma jak uciec: osadza się na najzimniejszych powierzchniach, czyli na ścianach zewnętrznych, narożnikach i za meblami. Skutkiem bywa zapach stęchlizny, wykwity pleśni i odchodząca farba. Da się tego uniknąć, ale nie przez jeden trik, tylko przez połączenie kilku nawyków.
Pierwszy krok to test palcami i dłonią. Przeciągnij ręką po próbce w obu kierunkach — welur zmienia odcień zależnie od kierunku włosa, co jest normalne, ale różnica nie powinna być drastyczna. Następnie potrzyj materiał o siebie kilkanaście razy i sprawdź, czy na dłoni zostają kłaczki. Zgnieć próbkę w dłoni na kilkanaście sekund i puść — jeśli materiał długo się nie wygładza, na kanapie będzie widać każdy odcisk i zagięcie. To typowy błąd zakupowy: ocena tylko po zdjęciu lub po krótkim dotknięciu w sklepie.
Pierwsza przyczyna to zbyt duża dawka proszku. Detergent, którego nie wypłuczesz dokładnie, osadza się w włóknach i usztywnia je. Proszek do prania w twardej wodzie dodatkowo się nie rozpuszcza i zostawia ziarna. Zmniejsz porcję środka o około jedną trzecią, a przy twardej wodzie sięgnij po wersję w płynie lub żel. Pamiętaj też, żeby nie wypełniać bębna po brzegi – pościel potrzebuje miejsca, by się swobodnie obracać i wypłukać.
Na koniec kwestia samego materiału i sposobu układania. Nowa pościel z długim włóknem, np. satynowa, bywa sztywna przez pierwsze dwa–trzy prania i mięknie z czasem. Nie pomagaj jej chemią – wystarczy cierpliwość i łagodne pranie. Po wyschnięciu strzepnij pościel i złóż ją, zanim całkiem wyschnie. Unikaj też prasowania na sucho na wysokiej temperaturze, bo to utrwala sztywność; jeśli musisz prasować, rób to lekko wilgotną tkaniną i na średnim ustawieniu.
Sztywna i szorstka pościel po praniu to zwykle efekt kilku powtarzalnych błędów, a nie wina samego materiału. Zanim zaczniesz szukać nowej bielizny pościelowej, sprawdź, co dzieje się w pralce i suszarce. W większości przypadków wystarczy zmiana nawyków, żeby tkanina znów była miękka i przyjemna w dotyku.
Większość ubrań trafia do pralki zdecydowanie za często. Koszulka po jednym dniu w biurze nie jest brudna — jest tylko noszona. Pranie jej to marnowanie wody, energii i tkaniny, bo każde zanurzenie w wodzie i wirowanie osłabia włókna. Zanim wrzucisz coś do bębna, zadaj sobie jedno pytanie: czy to ubranie jest zabrudzone, czy tylko „używane”? Jeśli nie ma plam, zapachu potu ani widocznych śladów, porady remontowe wystarczy je odświeżyć.
Suszenie to etap, meble na Wymiar na którym najczęściej psuje się efekt prania. Przewieszona na kaloryferze albo wrzucona do suszarki ustawionej na maksimum pościel staje się sztywna jak papier. Susz w przewiewnym miejscu, najlepiej na zewnątrz lub przy uchylonym oknie. Jeśli korzystasz z suszarki bębnowej, wybierz program delikatny i wyjmij pościel, gdy jest jeszcze lekko wilgotna. Rozłóż ją wtedy równo na łóżku lub wieszaku – resztę wilgoci odda sama.
Mniej oczywisty winowajca to płyn do płukania. Wlewany bezpośrednio na tkaninę zostawia tłusty film, który z czasem twardnieje. Dozuj go zgodnie z instrukcją i wlewaj wyłącznie do przegródki na płukanie. Jeśli pościel i tak jest sztywna, zrób raz na kilka prań pranie bez detergentu, tylko z dodatkiem octu spirytusowego w ilości kilku łyżek – rozpuści resztki osadów. Nie mieszaj octu z wybielaczem chlorowym.
For more in regards to http://zipperquick.Com look at the site.