Mycie na mokro rób dopiero wtedy, gdy sucha szczotka nie wystarcza. Używaj płynu przeznaczonego do winyli rozcieńczonego zgodnie z instrukcją i miękkiej szczotki z włosiem nylonowym. Nakładaj płyn cienką warstwą, szczotkuj po okręgu przez kilkanaście sekund, a potem od razu odciągaj wodę szczotką próżniową albo osuszaj czystą, chłonną ściereczką. Najczęstszy błąd to zostawienie płyty mokrej — woda z rozpuszczonym brudem zasycha w rowkach i tworzy trudne do usunięcia smugi. Drugi błąd to używanie płynu do szyb i alkoholu — rozpuszczają dodatki w winylu i matowią powierzchnię.

Najwięcej ciepła ucieka nie przez samą płytę drzwi, lecz przez miejsca, o których łatwo zapomnieć: próg, obwód skrzydła i okolice zamka. Zanim zaczniesz uszczelniać, sprawdź, gdzie naprawdę wieje. Przyłóż dłoń lub zapaloną świecę (ostrożnie) wzdłuż krawędzi przy zamkniętych drzwiach w wietrzny dzień. Zobaczysz, czy problem jest na dole, po bokach, czy przy zawiasach — dopiero to pozwala dobrać rozwiązanie zamiast kupować uszczelki na wyczucie.

Zakwas rzadko „mówi” wprost, że jest głodny. Zamiast tego wysyła sygnały, które łatwo przeoczyć, jeśli nie zagląda się do słoika o regularnych porach. Najpewniejszym punktem odniesienia jest czas. Po dokarmieniu zdrowy zakwas zwykle podnosi się i osiąga szczyt w ciągu 4–8 godzin w temperaturze pokojowej, zależnie od mąki, temperatury i kondycji kultury. Jeśli po 10–12 godzinach nadal stoi w miejscu albo opadł bez śladu świeżej aktywności, to pierwsza przesłanka, że pora na kolejny posiłek.

Praca z domu rozprasza nie dlatego, że wokół jest za dużo bodźców, ale dlatego, że nie ma granicy między strefą pracy a resztą mieszkania. Pierwszy krok to wyznaczenie fizycznej przestrzeni, która służy wyłącznie do pracy. Nie musi to być osobny pokój — wystarczy stały fragment blatu, przy którym nie jesz i nie oglądasz seriali. Jeśli biurko stoi w salonie, ustaw je tak, byś siedział tyłem do przejścia, a nie twarzą do kuchni czy telewizora. Wzrok pada wtedy na ścianę lub okno, nie na rzeczy do zrobienia w domu.

Kolor dobieraj do trzech elementów naraz: ściany w pobliżu okna, ramy stolarki i najciemniejszego mebla stojącego w salonie. Lamele w odcieniu zbliżonym do ściany znikają i powiększają optycznie pokój, ale tracą charakter. Kontrast względem ściany podkreśla okno i porządkuje elewację od środka. Najczęstszy błąd to dobieranie koloru wyłącznie do podłogi — przy ciepłym drewnie i chłodnym oświetleniu ledowym lamele wyglądają na zupełnie inną barwę niż na próbniku. Próbnik zawsze przykładaj do szyby i oglądaj o dwóch porach dnia, rano i po zmroku przy włączonym świetle.

Trzy kolory na mieszkaniu to już du