Na koniec trzy rzeczy do sprawdzenia w przymierzalni: usiądź, podnieś ręce i przejdź kilka kroków. Jeśli materiał się rozjeżdża, ramiączka spadają albo kombinezon wpija się w kroku, nie licz na to, że po poprawkach będzie idealnie. Weź pod uwagę obuwie, w którym pójdziesz na wesele, i sprawdź długość nogawki właśnie w nim. Dobry kombinezon nie wymaga wciągania brzucha ani ciągłego poprawiania – to najlepszy test dopasowania.

Szafę wbudowaną planuj od podłogi do sufitu i na całą szerokość ściany, ale z płytką bryłą. Głębokość 35–40 cm wystarczy na kurtki i buty, a 60 cm to już problem w przedpokoju o szerokości metra. Drzwi przesuwne lub bezuchwytowe w kolorze ściany sprawiają, że mebel znika. Typowy błąd: wolnostojąca szafa odsunięta od ściany i wysoka na 180 cm — nad nią powstaje martwa przestrzeń, która dzieli wzrok i optycznie obniża pomieszczenie. Lepiej zabudować wnękę lub sięgnąć po wieszak i półkę nad drzwiami.

Światło dzienne rób priorytetem. Zasłony wiesz na karniszach szerszych niż okno i sięgających sufitu — to najprostszy sposób, by okno wydawało się większe, a sufit wyższy. Tkanina powinna być cienka i jasna, ale nie przezroczysta na tyle, by odsłaniać ramy i zacienienia. Nie zastawiaj okna wysokimi meblami; niska szafka pod parapetem działa lepiej niż regał do sufitu. Jeśli masz tylko jedno okno, ustaw naprzeciwko niego jasną powierzchnię — ścianę, duże lustro albo szafę w jasnym matowym wykończeniu. Lustro naprzeciw okna podwaja światło, ale powieszone bokiem do okna odbija pustą ścianę i nic nie daje.

Lustro to najtańszy sposób na dodatkową „przestrzeń”. Najlepiej działa naprzeciwko wejścia lub na ścianie prostopadłej do drzwi — odbije światło z korytarza i powiększy głębokość. Nie wieszaj go jednak naprzeciwko okna ani lampy sufitowej, bo będzie oślepiać. Uważaj też na lustra w drzwiach szafy: dają efekt, ale w wąskim przedpokoju odbijają wszystko, co leży na podłodze, więc wymagają dyscypliny. Zamiast jednego wielkiego lustra od podłogi do sufitu wybierz takie, które kończy się nieco poniżej wysokości oczu — mniej „ciągnie” wzrok w dół.

Na koniec pamiętaj o prawidłowym przechowywaniu. Sweter złóż, nie wieszaj, i trzymaj w przewiewnym miejscu. Nie wkładaj go do szczelnie zamkniętego plastikowego worka, bo wełna musi oddychać. Jeśli po praniu sweter wydaje się sztywny, przepłucz go w wodzie z odrobiną octu – to pomoże zmiękczyć włókna. Stosując te zasady, zachowasz miękkość i kształt swetra na dłużej, a pranie przestanie być loterią.

Zaciemnienie, które działa, i tkaniny, które nie psują wnętr